23 اوت 2024- در یک تجزیه و تحلیل پس از کارآزمایی بالینی تصادفی LODESTAR، محققان دریافتند که تفاوت قابل توجهی در بروز دیابت شیرین جدید (NODM) در بیماران مبتلا به بیماری عروق کرونر (CAD)تحت درمان با روزوواستاتین و آتورواستاتین با شدت بالا، وجود ندارد. این مطالعه اثرات متفاوت انواع مختلف استاتین را بر خطر دیابت زمانی که سطح کلسترول LDL (LDL-C) به شدت کنترل می شود، روشن نمود.

محققان در ژورنال Cardiovascular Diabetology، نوشتند: «تفاوتی در اثر نوع استاتین بربروز دیابت شیرین جدید، زمانی که سطح LDL-C به زیر 70 میلی گرم در دسی لیتر کاهش یافت، مشاهده شد».

تأثیر روزوواستاتین در مقایسه با آتورواستاتین بر دیابت شیرین تازه شروع شده، در بیمارانی که تحت درمان با استاتین با شدت بالا برای بیماری عروق کرونر (CAD) قرار می گیرند، هنوز به طور کامل درک نشده است. دکتر  Myeong-Ki Hongو همکارانش از بیمارستان  Severanceوابسته به کالج پزشکی دانشگاه  Yonseiدر سئول، خطر دیابت شیرین تازه شروع شده را در بیماران مبتلا بهCAD  تحت درمان با روزوواستاتین در مقایسه با آتورواستاتین در کارآزمایی تصادفی LODESTAR، بررسی کردند.

در کارآزمایی LODESTAR، بیماران CAD به طور تصادفی برای دریافت روزوواستاتین یا آتورواستاتین از طریق طرح فاکتوریل 2 در 2 تقسیم شدند. این تجزیه و تحلیل پس از انجام کارآزمایی، بروز 3 ساله یدیابت شیرین تازه شروع شده را بین دو درمان در جمعیت تحت درمان مقایسه کرد، و به طور خاص بر روی افرادی که تحت درمان با استاتین با شدت بالا بودند، تمرکز کرد.

این مطالعه به یافته های زیر منجر شد:

•  از بین 2932 بیمار بدون دیابت شیرین در ابتدا، 2377 فرد از جمعیت تحت درمان با استاتین ها در این تجزیه و تحلیل قرار گرفتند.

•  در جمعیت تحت درمان با استاتین با شدت بالا، بروز NODM بین گروه‌های روزوواستاتین و آتورواستاتین تفاوت معنی‌داری نداشت(11.4%در مقابل 8.8%؛ HR یا نسبت خطر1.32).

• هنگامی که خطر NODM در گروه تحت درمان با روزوواستاتین در مقابل آتورواستاتین بر اساس سطح کلسترول لیپوپروتئین با چگالی کم (LDL-C) ارزیابی شد، خطر NODM در سطح LDL-C زیر 70 میلی گرم در دسی لیتر، شروع به افزایش کرد.

•  در گروهی که سطح LDL-C پس از درمان به کمتر از 70 میلی گرم در دسی لیتر رسید، بروزNODM  در گروه روزوواستاتین به طور قابل توجهی بیشتر از گروه آتورواستاتین بود (13.9% در مقابل 8.0%؛HR = 1.79).

در تجزیه و تحلیل پس از انجام کارآزمایی LODESTAR، بروز دیابت شیرین تازه شروع شده بین روزوواستاتین و آتورواستاتین برای بیماران مبتلا به CAD که تحت درمان با استاتین با شدت بالا قرار داشتند، مشابه بود. با این حال، به نظر می رسد که خطر NODM تحت تأثیر اثربخشی این داروها در کاهش LDL-C قرار دارد.

محققان نتیجه گیری کردند: به طور خاص، در گروهی که سطح LDL-C آنها پس از درمان به کمتر از 70 میلی گرم در دسی لیتر رسیده بود، خطر ابتلا به NODM در گروه روزوواستاتین نسبت به گروه آتورواستاتین به طور قابل توجهی بالاتر بود. برعکس، زمانی که سطوح LDL-C برابر یا بالاتر از 70 میلی گرم در لیتر بود، تفاوت معنی داری در خطر NODM بین در درمان با این دو نوع استاتین وجود نداشت.

منبع:

https://medicaldialogues.in/cardiology-ctvs/news/high-intensity-statin-therapy-shows-no-diabetes-difference-for-cad-patients-ldl-c-impacts-outcome-lodestar-trial-analysis-133420